اشموئیل پیغمبر


مقبره اشموئیل پیغمبر

بقعه اشموئیل پیغمبر مربوط به سده هشتم تا دهم هجری قمری است و بیش از ۲۸۰۰ سال قدمت دارد. حضرت اشموئیل نبی؛ با 6 واسطه به حضرت ابراهیم (ع) متصل می‌شود. این بقعه در روستای پیغمبریه بخش مرکزی شهرستان ساوه واقع شده است. این مقبره در منطقه خرقان در شمال غربی زرندیه واقع است. برای دسترسی به مقبره باید از جاده مأمونیه به طرف شمال شرق تا تقاطع پل ساوه – بوئین زهرا پیش رفت و سپس از مسیر بوئین زهرا به جانب شمال غرب حرکت کرد.

آرامگاه اشموئیل پیغمبر در یک محل کوهستانی، مرتفع و سردسیر واقع شده و دارای بهار و تابستان خنک و معتدل است و برودت و سرمای زودرس در پاییز و زمستان دارد.

ساختار معماری زیارتگاه اشموئیل پیغمبر، از چهار رشته راه‌پله، دو ایوان، فضای آرامگاه و یک گنبدپوش تشکیل شده و سیمای ضلع شمالی بنای آن، دارای یک ایوان قدیمی است که می‌توان به طور مستقیم به داخل فضای آرامگاه وارد و ازطرف چپ و راست ایوان مذکور یک رشته راه‌پله، به طرف بام هدایت می‌شود. در جنوب این زیارتگاه یک ایوان متأخر و در طرفین آن یک طاق‌نما وجود دارد که درون هر یک از این طاق‌نماها یک راه‌پله ساخته شده، اما ارتباطی با بام پیدا نمی‌کنند. این راه‌‌پله‌ها به مناظر طرف جنوب غرب و جنوب شرق چشم‌انداز دارند.

در داخل ایوان جنوبی نیز؛ سنگ نوشته‌ای از دوره قاجاریه بر دیوارآن نصب شده که دلالت بر حضور ناصرالدین شاه قاجار و زیارت او از این مکان مقدس دارد. در انتهای آن ماه و تاریخ 'دهم شهر ربیع‌الثانی سنه 1269' حک شده است. قدمت ساختمان فعلی به دوره‌ی صفویه می‌رسد اما قسمت شرقی آن به دستور ناصرالدین شاه قاجار به بقعه افزوده شده است. بقعه‌ی منسوب به حضرت اشموئیل (علیه السلام) بنایی آجری است و پی‌دیوارها از سنگ تراشیده؛ ساخته شده است. فضای آرامگاه مستطیل شکل است و زیرقوس و طاق‌های باربر آن، کلاف‌های چوبی در جهت‌های مختلف با هدف استحکام‌بخشی بنا به کار رفته و پیل گوش‌های مناسب در رأس جرزها اجراء شده و بدین شیوه گنبد یک پوش بر روی آنها استوارشده است. بر فراز بقعه، گنبدی سفید رنگ به چشم می خورد. در زیر گنبد، ضریحی آهنی و جدید به رنگ سبز بر روی قبر منسوب به آن حضرت نصب گردیده است. با فاصله کمی از بنای این زیارتگاه و در جانب شرق آن دیوارهای خشت و گلی آسیب‌دیده و کوره خشک یک رشته قنات نشان از یک روستای متروکه دارد. نام این آبادی و زمین‌های کوهپایه اطرافش نیز از نام آن حضرت گرفته شده‌اند. این زیارتگاه در مناسبت‌های مختلف مذهبی و به ویژه در ایام نوروز میزبان مردم استان و کشور است. اطراف این بقعه محصور نیست، اما مردمی که در مجاورت آن زندگی می‌کنند محوطه‌ی آن را درختکاری نموده و به حرمت آن مکان شریف اهتمام دارند. نهر آبی در نزدیکی بقعه جریان دارد که به «آب چکّه‌ بار» معروف است.

این اثر در تاریخ ۱۴ مهر ۱۳۵۴ با شماره ثبت ۱۱۸۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.


تمامی حقوق این سایت برای شهرداری اراک محفوظ است    شرایط استفاده    قوانین